Οι αποκαλύψεις γύρω από την οικογένεια στην Κυψέλη και την υπόθεση του νεκρού βρέφους επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσες ενδείξεις χρειάζονται προκειμένου να κινητοποιηθεί ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός προστασίας των παιδιών; Από όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα, οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν έρθει αρκετές φορές σε επαφή με περιστατικά που αφορούσαν τα ανήλικα παιδιά της οικογένειας. Η εικόνα αυτή παραπέμπει, ως προς την ύπαρξη προηγούμενων ειδοποιήσεων, στην υπόθεση του πρώην αστυνομικού της Βουλής, όπου επίσης είχε προηγηθεί καταγγελία ενδοοικογενειακής βίας πριν αποκαλυφθεί η έκταση της κακοποίησης μέσα στην οικογένεια.
Από το 2020 οι πρώτες αναφορές για τα παιδιά στην Κυψέλη
Το χρονικό των προειδοποιητικών ενδείξεων στην Κυψέλη φαίνεται να ξεκινά αρκετά χρόνια πριν από τις σημερινές εξελίξεις. Τον Απρίλιο του 2020 είχε γίνει ανώνυμη αναφορά στην Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 για τρία ανήλικα, ένα κορίτσι και δύο αγόρια. Σύμφωνα με όσα γνωστοποίησε «Το Χαμόγελο του Παιδιού», η καταγγελία περιλάμβανε σοβαρές αναφορές για τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών. Μεταξύ άλλων γινόταν λόγος για ελλιπή φροντίδα της υγιεινής τους, οικονομική εκμετάλλευση του κοριτσιού, χρήση ουσιών από τους γονείς και ανεπαρκή εποπτεία των ανηλίκων. Διαβάστε εδώ την αποκάλυψη του ιατροδικαστή.
Η αναφορά διαβιβάστηκε στην αρμόδια Εισαγγελία. Όπως έχει αναφέρει ο Οργανισμός, δεν υπήρξε στη συνέχεια ενημέρωση προς το «Χαμόγελο» για την εξέλιξή της. Εφόσον επιβεβαιωθεί ότι η συγκεκριμένη καταγγελία αφορούσε την οικογένεια που βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο των ερευνών, τότε οι πρώτες σοβαρές ανησυχίες είχαν εκφραστεί περίπου έξι χρόνια πριν από τις τελευταίες αποκαλύψεις. Ακολούθησε νέα ανώνυμη κλήση στη γραμμή SOS 1056 τον Δεκέμβριο του 2024, επίσης για τρία παιδιά, ένα κορίτσι και δύο αγόρια. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, τα στοιχεία που δόθηκαν δεν ήταν αρκετά για την ταυτοποίηση της οικογένειας και έτσι η αναφορά δεν μπορούσε να προωθηθεί στις αρμόδιες Αρχές.
Ορισμένα χαρακτηριστικά παρουσίαζαν ομοιότητες με την οικογένεια της Κυψέλης, χωρίς ωστόσο να μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι επρόκειτο πράγματι για τα ίδια πρόσωπα. Ακόμη πιο συγκεκριμένα περιστατικά καταγράφονται μέσα στο 2025. Τα τρία αδέλφια φέρεται να μεταφέρθηκαν τρεις διαφορετικές φορές στο νοσοκομείο Παίδων για προστατευτική φύλαξη εξαιτίας παραμέλησης. Τον Ιούνιο μεταφέρθηκαν τα δύο αγόρια, τον Αύγουστο και τα τρία παιδιά και τον Σεπτέμβριο το κορίτσι. Και στις τρεις περιπτώσεις, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, τα παιδιά έφυγαν κρυφά από το νοσοκομείο. Παράλληλα εξετάζεται το ενδεχόμενο να τα είχε απομακρύνει ο πατέρας τους. Οι αρμόδιες Αρχές ενημερώνονταν από το νοσοκομείο, ενώ τον Δεκέμβριο του 2025 η Εισαγγελία Ανηλίκων φέρεται να ζήτησε από την Αστυνομία να εντοπίσει τα παιδιά. Η αλληλουχία των περιστατικών είναι αυτή που προκαλεί σήμερα τα περισσότερα ερωτήματα. Δεν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο συμβάν, αλλά για επαναλαμβανόμενες ενδείξεις σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Το μοτίβο με τον αστυνομικό της Βουλής
Η συγκεκριμένη διάσταση είναι εκείνη που δημιουργεί έναν παραλληλισμό με την υπόθεση του πρώην αστυνομικού της Βουλής. Πρόκειται βεβαίως για δύο διαφορετικές ποινικές υποθέσεις και οποιαδήποτε εξίσωση των πραγματικών περιστατικών θα ήταν λανθασμένη. Στην περίπτωση της Κυψέλης η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, ενώ για τον πρώην αστυνομικό υπάρχει πλέον δικαστική απόφαση. Ωστόσο, και στην υπόθεση του αστυνομικού είχε υπάρξει προειδοποιητικό περιστατικό πριν αποκαλυφθούν όσα συνέβαιναν στην οικογένεια. Η σύζυγός του, επίσης αστυνομικός, είχε προχωρήσει σε καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία. Εκείνη τη χρονική στιγμή, όμως, δεν είχε έρθει στο φως η συνολική εικόνα της κακοποίησης που αργότερα αποτέλεσε αντικείμενο της δικαστικής έρευνας.
Όταν η υπόθεση διερευνήθηκε σε όλο της το εύρος, αποκαλύφθηκαν εξαιρετικά σοβαρές πράξεις σε βάρος των τεσσάρων ανήλικων παιδιών του ζευγαριού αλλά και της συζύγου του πρώην αστυνομικού. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας έκρινε ομόφωνα ένοχο τον 46χρονο για σειρά κακουργηματικών πράξεων. Μεταξύ άλλων, καταδικάστηκε για βιασμό κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, γενετήσιες πράξεις μεταξύ συγγενών, παραγωγή και κατοχή υλικού πορνογραφίας ανηλίκων, καθώς και για ενδοοικογενειακή μεθοδευμένη σωματική βλάβη σε βάρος ανηλίκου και ενδοοικογενειακή παράνομη βία.
Το δικαστήριο του επέβαλε τέσσερις φορές ισόβια και επιπλέον κάθειρξη 80 ετών και τριών μηνών, με εκτιτέα τα 25 χρόνια. Στη δίκη κατηγορούμενη ήταν και η μητέρα των παιδιών. Η ίδια υποστήριξε ότι εξαναγκαζόταν από τον εν διαστάσει σύζυγό της να συμμετέχει σε πράξεις εις βάρος των ανηλίκων, καθώς εκείνος απειλούσε τόσο την ίδια όσο και τα παιδιά.
Τελικά κρίθηκε αθώα κατά πλειοψηφία, με ψήφους 5-2, λόγω «αδυναμίας αντίληψης του αδίκου» και «συνδρομής σημαντικού διλήμματος». Το στοιχείο που συνδέει τις δύο ιστορίες δεν βρίσκεται, συνεπώς, στις ίδιες τις πράξεις που ερευνήθηκαν ή κρίθηκαν δικαστικά. Βρίσκεται στο γεγονός ότι πριν αποκαλυφθεί μια πολύ σοβαρότερη πραγματικότητα, είχαν προηγηθεί επαφές των οικογενειών με υπηρεσίες ή Αρχές. Στην περίπτωση του αστυνομικού της Βουλής υπήρχε η καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία. Στην Κυψέλη καταγράφονται περισσότερα διαδοχικά περιστατικά: η αναφορά του 2020, η κλήση του 2024 και οι τρεις περιπτώσεις προστατευτικής φύλαξης μέσα στο 2025.