Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε μετά την τραγωδία στη «Βιολάντα» στα Τρίκαλα έγινε γρήγορα το πιο επώδυνο σύμβολο της απώλειας: τα παιδιά της Βάσως, μίας από τις πέντε γυναίκες που σκοτώθηκαν στην έκρηξη, στέκονται στον ανοιχτό χώρο και φωνάζουν «πέτα ψηλά να φτάσει στη μαμά» ενώ αφήνουν έναν χαρταετό στον ουρανό. Το σκηνικό συγκινεί και η εικόνα αυτή έδωσε πρόσωπο στην ανθρώπινη διάσταση της καταστροφής και συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.
Η φωτογραφία που συγκινεί
Ακολουθούν τα διαπιστωμένα μέχρι τώρα στοιχεία και οι εκκρεμότητες που ερευνούν οι Αρχές: το εργοστάσιο της εταιρείας Βιολάντα, στην τοπική κοινότητα Αγίας Κυριακής του δήμου Τρικκαίων, τέθηκε προσωρινά εκτός λειτουργίας με απόφαση του περιφερειάρχη Θεσσαλίας. Ο ιδιοκτήτης οδηγήθηκε στις φυλακές Τρικάλων μετά την πολύωρη απολογία του, καθώς εισαγγελέας και ανακριτής συμφώνησαν στην προφυλάκισή του, ενώ οι δικηγόροι του προετοιμάζουν προσφυγή κατά του εντάλματος προσωρινής κράτησης.
Από τεχνικές εκθέσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις παραλείψεων. Εταιρεία που είχε αναλάβει εργασίες στις εγκαταστάσεις υγραερίου είχε ήδη τον Ιούλιο του 2025 εντοπίσει παραβάσεις: προβληματική απόσταση δεξαμενών, ακατάλληλα υλικά στο δίκτυο, ανεπαρκή αντοχή σωληνώσεων. Το κόστος αποκατάστασης είχε εκτιμηθεί σε περίπου 32.000 ευρώ· η Βιολάντα ζήτησε φθηνότερη προσφορά και τελικά δόθηκε νέα πρόταση ύψους 22.300 ευρώ. Αυτή η οικονομική διαπραγμάτευση μπαίνει πλέον στο μικροσκόπιο ως πιθανός παράγοντας καθυστέρησης κρίσιμων παρεμβάσεων.
Κρίσιμο στοιχείο στην έρευνα αποτελεί η μαρτυρία τεχνικού που επισκέφθηκε το εργοστάσιο: κατά τον έλεγχο εντόπισε ότι το καλώδιο της ηλεκτροβάνας ήταν κρεμασμένο και δεν είχε σύνδεση. Η ηλεκτροβάνα, εφόσον λειτουργεί και συνδεθεί με ανιχνευτές αερίου, κλείνει αυτόματα την παροχή όταν εντοπίζεται διαρροή — λειτουργία που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν υπήρχε ή ήταν ανεπαρκής. Επιπλέον, επισημάνθηκε ότι δεν υπήρχαν ανιχνευτές αερίου στο κρίσιμο σημείο.
Άλλο ζήτημα είναι ο υπόγειος χώρος που, όπως αναφέρει μηχανικός, δημιουργήθηκε κατά την κατασκευή του εργοστασίου και κηρύχθηκε ανεξάρτητος. Είχε αναφερθεί ότι δεν είχε ηλεκτρολογική εγκατάσταση και θα παρέμενε κλειστός, όμως εργαζόμενοι δηλώνουν πως στην αποθήκη του κτιρίου Β, κάτω από τον χώρο όπου βρίσκονταν οι εργαζόμενες, λειτουργούσε μηχάνημα καθαρισμού νερού με πίεση και σύνδεση στο ρεύμα — ένα στοιχείο που εξετάζεται ως ενδεχόμενη πηγή ανάφλεξης ή ως επιβαρυντικός παράγοντας.
Η εισαγγελική και ανακριτική διερεύνηση δεν περιορίζεται στον ιδιοκτήτη: μελετάται αν ευθύνες υπάρχουν και σε τρίτους — τεχνικούς, υπεύθυνους συντήρησης, διευθυντικά στελέχη. Ο ανακριτής θα αποφασίσει αν θα καλέσει επιπλέον μάρτυρες ή θα ασκηθούν νέες ποινικές διώξεις βάσει των ευρημάτων. Στο επίπεδο της κοινότητας, η αντίδραση είναι έντονη. Καθώς αποκαλύπτονται τα έγγραφα που καταγράφουν τα προβλήματα, μεγαλώνει το αίσθημα οργής απέναντι σε πιθανές αμέλειες. Οι οικογένειες των θυμάτων ζητούν σαφείς απαντήσεις και δικαιοσύνη — όχι απλώς αποζημιώσεις, αλλά διασφαλίσεις ώστε να μην επαναληφθεί παρόμοιο συμβάν.
Οι εργαζόμενοι που επέζησαν και οι συνάδελφοι των θυμάτων καταθέτουν μαρτυρίες για τις συνθήκες εργασίας, την κατάσταση του εξοπλισμού και την παρουσία μηχανολογικών στοιχείων στον χώρο. Οι καταθέσεις αυτές θα συμβάλουν στην ολοκλήρωση της δικογραφίας και στην αποσαφήνιση του μηχανισμού της έκρηξης. Η εικόνα με τον χαρταετό και τα παιδιά της Βάσως λειτουργεί ως υπενθύμιση του ανθρώπινου κόστους. Η τραγωδία δεν είναι μόνο μία στατιστική, είναι οικογένειες και παιδιά που έμειναν χωρίς τη μητέρα τους. Η φράση «πέτα ψηλά να φτάσει στη μαμά» εξηγεί καλύτερα από κάθε επίσημη δήλωση γιατί η έρευνα πρέπει να είναι ταχεία, τεκμηριωμένη και αδιάβλητη.