Τα είπε όλα ο Νίκος Κουρής: Σε αυτή τη σχολή πέρασε ο γιος που έχει με την Ε. Τοπαλίδου – «Προφανώς είμαι περήφανος, αλλά…»

Σε μια προσωπική συνέντευξη με έντονα εξομ...

Τα είπε όλα ο Νίκος Κουρής: Σε αυτή τη σχολή πέρασε ο γιος που έχει με την Ε. Τοπαλίδου – «Προφανώς είμαι περήφανος, αλλά…»

Σε μια προσωπική συνέντευξη με έντονα εξομολογητική διάθεση, ο Νίκος Κουρής μίλησε για διαφορετικές πλευρές της ζωής και της διαδρομής του. Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στην εικόνα που τον ακολουθούσε στα πρώτα επαγγελματικά του βήματα, μοιράστηκε τις σκέψεις του για τον έρωτα και στάθηκε ιδιαίτερα στην πατρότητα και στη σχέση με τον γιο του.

Μιλώντας στη Vogue και στη δημοσιογράφο Κέλλυ Σταυροπούλου, παραδέχθηκε ότι για αρκετά χρόνια προσπαθούσε να ξεφύγει από την ταμπέλα του γοητευτικού πρωταγωνιστή. Όπως εξήγησε, αισθανόταν ότι η εξωτερική του εμφάνιση συχνά επισκίαζε την ιδιότητά του ως ηθοποιού και χρειάστηκε να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να αποδείξει ότι ήθελε να αξιολογείται πρωτίστως για το ταλέντο και τη δουλειά του.

Νίκος Κουρής: Η ιδιαίτερη οπτική του για τον έρωτα

Ένα ακόμη κεφάλαιο της συζήτησης αφορούσε τον έρωτα, τον οποίο ο Νίκος Κουρής περιγράφει ως μια ακραία και βαθιά ανατρεπτική εμπειρία. Για τον ίδιο, το συγκεκριμένο συναίσθημα μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στο να αμφισβητήσει όσα θεωρούσε δεδομένα για τον εαυτό του και να χάσει την αίσθηση ελέγχου και αυτοκυριαρχίας.

Θεωρεί ότι ο έρωτας αφορά όλους, αν και κάποιοι μπορεί να τον φοβούνται ή να δυσκολεύονται να τον αναγνωρίσουν. Τον χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο ζωντανές εμπειρίες, αλλά ταυτόχρονα και μία από τις δυσκολότερες, καθώς μπορεί να διαταράξει την ηρεμία, τον εγωισμό και τις ισορροπίες ενός ανθρώπου.

«Για όλους είναι σημαντικός ο έρωτας. Απλώς, κάποιοι τον φοβούνται, άλλοι δεν τον αναγνωρίζουν. Ο έρωτας είναι η μόνη ζωή και ταυτόχρονα το πιο κοντινό πράγμα στον θάνατο – κάτι ακραίο. Έρωτας είναι να χάνεις αυτό που ξέρεις για σένα. Και δεν υπάρχει πιο δυσάρεστη κατάσταση από το να χάνεις τον αυτοέλεγχο, την αυτοκυριαρχία, τον εγωισμό και την ησυχία σου και να καθορίζεσαι από κάποιον άλλον. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο και πιο ζωντανό. Όσοι πιστοί, προσέλθετε. Δε λέω ότι πρέπει να είμαστε όλοι και διαρκώς ερωτευμένοι. Ούτε εγώ είμαι. Λέω, απλώς ότι αυτό είναι έρωτας, όλα τα άλλα είναι κοινωνικές κατασκευές. Αν είσαι ταλαντούχος, μπορεί και μέσα σε μια κοινωνική σύμβαση να ευτυχήσεις και να φτιάξεις μια όμορφη ζωή για σένα και τον άνθρωπό σου, και δευτερευόντως για τα παιδιά σου – αν έχεις. Λέω δευτερευόντως για τα παιδιά σου, όχι γιατί τα βάζω σε δεύτερη μοίρα, απλώς γιατί σε αυτά δε μπορείς να προσποιείσαι», είπε.

Νίκος Κουρής: Το κεφάλαιο πατρότητα

Ιδιαίτερα προσωπική ήταν η αναφορά του στον γιο που έχει αποκτήσει από τη σχέση του με την Έλενα Τοπαλίδου. Παρότι έχει αντιμετωπίσει απαιτητικούς ρόλους στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, θεωρεί ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την ευθύνη του να είσαι γονιός.

«Είναι η πιο δύσκολη δοκιμασία. Το παιδί σου είναι η πρώτη σου προτεραιότητα και έγνοια, η πρώτη και τελευταία σου ευθύνη. Δε μπορεί να συγκριθεί με τίποτα το να είσαι γονιός. Αν δεν είσαι, δεν το υποψιάζεσαι καν. Πάντα υπολείπεσαι. Γιατί πονάς δέκα φορές πιο πολύ από το παιδί σου όταν πονάει, γιατί θέλεις να πεθάνεις προκειμένου να μην πάθει κάτι, γιατί ξυπνάς και κοιμάσαι με τη σκέψη του. Το πώς το διαχειρίζεται ο καθένας διαφέρει, αλλά το αίσθημα είναι κοινό. Οι πτώσεις, οι ήττες τα λάθη, είναι τεράστια, κι όμως, η γονεϊκότητα παραμένει μια υπέροχη εμπειρία. Όπως επίσης δεν πιστεύω ότι ευθύνομαι εγώ για τον δρόμο που θα πάρει το παιδί μου – αυτά είναι παραμύθια», ανέφερε.Η μεγάλη επιτυχία του γιου του και η περηφάνια του.

Η συζήτηση έφτασε και σε μια πρόσφατη επιτυχία του γιου του, ο οποίος εισήχθη στη Βιολογία. Ο ηθοποιός δήλωσε φυσικά περήφανος για το αποτέλεσμα.

«Κάθε άνθρωπος έχει τον πυρήνα και τον κόσμο του. Το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να αγαπάς. Ο γιος μου μπήκε φέτος στη Βιολογία και προφανώς είμαι περήφανος, αλλά είμαι πιο περήφανος γιατί αντιμετώπισε τη διαδικασία των εξετάσεων με μια δική του στάση και εμπλοκή. Δε κάναμε εμείς κάτι καλά ή κακά που μπήκε στο πανεπιστήμιο. Είναι κάτι δικό του».