Εντύπωση προκαλούν όσοι υπέστησαν σοκ από την αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια από την εθνική ομάδα, αφού θα έπρεπε να το έχουν υποστεί μήνες πριν, όταν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς υπολόγιζε τον πιο ταλαντούχο Έλληνα παίκτη, κατά δήλωσή τους, ως δεύτερη, τρίτη ή και τέταρτη επιλογή.
Γιατί να υπόκειται ο Κωνσταντέλιας την ταλαιπωρία των ταξιδιών, τον κίνδυνο τραυματισμών και την απουσία από την οικογενειακή εστία, όταν ο προπονητής του δεν τον εμπιστεύεται τη στιγμή που όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα υποκλίνεται στο ταλέντο του;
Τα σημερινά δάκρυα για τον άσο του ΠΑΟΚ είναι κροκοδείλια. Στα παιχνίδια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου ο Κωνσταντέλιας αγωνίστηκε συνολικά 106 λεπτά. Δηλαδή ένα ματς και κάτι ψιλά. Σύμπτωση; Κάθε άλλο. Θα μπορούσε κάποιος να το δικαιολογήσει αν η ομάδα πετούσε. Εκτός κι αν ο Γιοβάνοβιτς το πέταγμα το εννοεί να δέχεσαι τριάρες στα καθοριστικά παιχνίδια.
Στο Nations League τον χρησιμοποίησε στα τρία από τα έξι παιχνίδια, δίνοντας του μόλις 69 αγωνιστικά λεπτά, ενώ στα άλλα ματς ζέσταινε τον πάγκο. Στο καθοριστικό παιχνίδι με την Αγγλία στο Ολυμπιακό Στάδιο που παιζόταν η πρώτη θέση στον όμιλο και το μπόνους των πλέι οφ στα προκριματικά τον έριξε στο ματς αφού είχε κριθεί. Επίσης με το αγαπημένο σκορ του Ιβάν, την τριάρα.
Το γεγονός ότι ο Κωνσταντέλιας υπογραμμίζει στη ανάρτησή του ότι παραμένει απόλυτα αφοσιωμένος στην εξέλιξή του, στους αγωνιστικούς του στόχους και στις υποχρεώσεις και φιλοδοξίες του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής είναι σαν να φωνάζει πως η εθνική ομάδα δεν τον βοηθά να κάνει το βήμα παραπάνω.
Η επιστροφή του στη Γαλανόλευκη θα συμπέσει με την αντικατάσταση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ο οποίος κατόρθωσε -γιατί περί αυτού πρόκειται- να αποκλειστεί η Ελλάδα από το Μουντιάλ συμμετέχοντας σε έναν από τους πιο εύκολους προκριματικούς ομίλους. Και η ΕΠΟ αντί να τον απολύσει του ανανέωσε την εμπιστοσύνη. Συγχαρητήρια.