Μία από τις πιο εμβληματικές και σκοτεινές περιπτώσεις στην ιστορία της ελληνικής εγκληματολογίας είναι η άγρια δολοφονία του Κώστα Ταχτσή, ενός από τους πιο χαρισματικούς και τολμηρούς λογοτέχνες που γέννησε η σύγχρονη Ελλάδα, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του τον Αύγουστο του 1988, υπό συνθήκες που παραμένουν μέχρι και σήμερα ένα δυσεπίλυτο αίνιγμα.
Ο Κώστας Ταχτσής δεν ήταν απλώς ένας συγγραφέας· ήταν μια προσωπικότητα που άφησε το αποτύπωμά της ανεξίτηλο στο λογοτεχνικό στερέωμα, με το «Τρίτο Στεφάνι» να αποτελεί το απόλυτο μνημείο της γραφής του. Το μυθιστόρημα αυτό, που θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος της νεοελληνικής λογοτεχνίας, αντικατοπτρίζει το πνεύμα του δημιουργού του: τολμηρό, βαθιά ανθρώπινο, αυθεντικό και ενίοτε προκλητικό για τις συντηρητικές δομές της εποχής του.
Ο Κώστας Ταχτσής και η δολοφονία του που δεν εξιχνιάστηκε ποτέ
Ο Ταχτσής δεν δίστασε ποτέ να θίξει θέματα που θεωρούνταν ταμπού, επιλέγοντας να ζήσει μια ζωή χωρίς ψευδαισθήσεις και συμβιβασμούς. Υπήρξε ένας άνθρωπος αντισυμβατικός, που είχε το σθένος να μην κρύψει την ομοφυλοφιλία του σε περιόδους κοινωνικού σκοταδισμού, ενώ δεν δίσταζε να κυκλοφορεί στους δρόμους της Αθήνας μεταμφιεσμένος, αδιαφορώντας προκλητικά για τις προκαταλήψεις και τον κοινωνικό στιγματισμό. Ακόμα και η πτυχή της σεξεργασίας, την οποία είχε παραδεχθεί δημόσια, αποτελούσε για εκείνον μέρος μιας προσωπικής διαδρομής που δεν χρειαζόταν δικαιολόγηση.
Τα ξημερώματα της 27ης Αυγούστου 1988, το σπίτι του συγγραφέα στον Κολωνό μετατράπηκε σε σκηνικό ενός φρικτού εγκλήματος που πάγωσε την κοινή γνώμη. Ο Ταχτσής βρέθηκε δεμένος και στραγγαλισμένος, με τις ενδείξεις στον χώρο να μαρτυρούν μια βίαιη πάλη πριν το τέλος του. Η είδηση της δολοφονίας του προκάλεσε σοκ στους πνευματικούς κύκλους, καθώς η απώλεια μιας τόσο σημαντικής προσωπικότητας με αυτόν τον τρόπο ήταν πέρα από κάθε προσδοκία.
Από την πρώτη στιγμή, το μυστήριο τροφοδοτήθηκε από διάφορα σενάρια. Μια εκδοχή ήθελε τον δράστη να είναι κάποιο πρόσωπο από το περιβάλλον της σεξεργασίας του συγγραφέα, ενώ μια άλλη, πιο σκοτεινή θεωρία, εστίαζε στο βιβλίο που ετοίμαζε εκείνη την περίοδο, υπό τον τίτλο «Το φοβερό βήμα». Υποστηρίχθηκε πως το περιεχόμενο του έργου, που θα αποκάλυπτε άγνωστες πτυχές και πρόσωπα της ζωής του, ενδεχομένως να αποτέλεσε το κίνητρο για να τον φιμώσουν πριν την έκδοσή του.
Ωστόσο, καμία από τις παραπάνω εκδοχές δεν οδηγήθηκε ποτέ στην αίθουσα ενός δικαστηρίου. Παρά τις εξαντλητικές αστυνομικές έρευνες και τις πολυάριθμες καταθέσεις, ο άνθρωπος που διέπραξε το αποτρόπαιο έγκλημα δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ. Η δικογραφία παρέμεινε ορφανή από κατηγορούμενο, καθιστώντας την υπόθεση μία από τις πιο γνωστές ανεξιχνίαστες δολοφονίες της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Τρεις και πλέον δεκαετίες μετά, το όνομα του Κώστα Ταχτσή προκαλεί ακόμη δέος. Όχι μόνο για το μεγαλείο της πένας του που άντεξε στον χρόνο, αλλά και για την τραγική του μοίρα που παραμένει ένα «ανοιχτό βιβλίο» στο οποίο οι σελίδες της αλήθειας δεν γράφτηκαν ποτέ. Ο συγγραφέας που τόλμησε να ζήσει ελεύθερος, πέρασε στην ιστορία ως ένα αξεδιάλυτο μυστήριο που συνεχίζει να αναζητά δικαίωση.
Υπάρχουν ορισμένα εγκλήματα που, όσο κι αν η σκόνη του χρόνου καλύπτει τις λεπτομέρειες των γεγονότων, δεν παύουν ποτέ να αποτελούν ανοιχτές πληγές για τη συλλογική μνήμη. Υποθέσεις που μοιάζουν να έχουν παγώσει στον χρόνο, δημιουργώντας έναν λαβύρινθο ερωτημάτων που, παρά τις προσπάθειες των αστυνομικών, δεν βρήκε ποτέ την έξοδο προς την αλήθεια.